Een paar woorden over mijzelf om uw vertrouwen te winnen:
Ik ben een gewone Oekraïner, gespecialiseerd in IT en logistiek. Ik heb geen enkele band met militaire activiteiten en ben volledig onpartijdig. Ik heb geen financieel belang bij dit vrijwilligerswerk. Mijn enige doel is het redden van levens van mijn medeburgers en het beëindigen van de oorlog, want oorlog – in al zijn vormen – is iets verschrikkelijks.
Het begon allemaal kort na het uitbreken van de oorlog. Samen met vrienden van wie dierbaren aan het front vechten, en het vrijwilligersfonds @plus_plus__volunteers, zijn we begonnen met het inzamelen van geld om Oekraïense verdedigers en tactische medici te steunen. We richtten ons op het ondersteunen van specifieke bataljons via inzamelacties onder Oekraïners in eigen land.
Maar het afgelopen jaar is vrijwilligerswerk steeds moeilijker geworden: het aantal hulpverzoeken neemt toe, terwijl de interne middelen in Oekraïne helaas niet meer voldoende zijn om aan al deze behoeften te voldoen.
Mijn vrienden, die als tactische medici aan het front werken in de gevaarlijkste gebieden, hebben mij hartverscheurende verhalen verteld over wat zij meemaken. Het tekort aan medische middelen maakt het vaak onmogelijk om op tijd hulp te bieden, wat leidt tot verlies van gezondheid, ledematen of zelfs levens. Deze verhalen waren voor mij de doorslaggevende reden om mij volledig te richten op medische hulp voor tactische medici en het redden van levens.
Ik ben ook lid van het Ierse Rode Kruis. Ik heb geprobeerd een inzamelproject voor medische behoeften op te zetten binnen het Rode Kruis, maar dat idee bleek in strijd te zijn met één van hun basisprincipes. Daarom moest ik dat initiatief loslaten en op eigen kracht doorgaan.
Om open en transparant te blijven, deel ik graag mijn sociale media-profielen waar u meer over mij, mijn leven en mijn waarden kunt ontdekken. Ik vraag u oprecht om hulp. Als u vragen of suggesties heeft, neem dan gerust contact met mij op via een van mijn sociale mediakanalen.
Dit project is geïnspireerd en gedragen door de herinnering aan mijn echtgenoot, Sokolov Stanislav Oleksandrovych—soldaat en beschermer, die in het burgerleven ontwerper was en aan de oorsprong van dit idee stond. Op 22 augustus 2025, op 28-jarige leeftijd, gaf hij zijn leven bij de verdediging van Oekraïne aan het front bij Charkiv. Ik draag dit werk aan hem op, als symbool van de liefde en bescherming die hij mij, ons huis en het volk van Oekraïne schonk, en waarvoor hij zijn leven met eer heeft gegeven.